|
Beeld:Bij glaucoom is er sprake van een verhoogde
oogdruk. De hoeveelheid vocht in de voorste oogkamer is te veel in verhouding
met de ruimte. De verhouding tussen de aanmaak en afvoer van het kamerwater
is gestoord. De normale oogdruk ligt tussen 15 en 22 mm Hg.
Ten gevolge van de hoge druk in de voorste
oogkamer ontstaat er druk op de oogzenuw. Zenuwvezels kunnen hierdoor kapot
gedrukt worden, waardoor gezichtsvelduitval ontstaat.
De verschijningsvormen van glaucoom zijn divers.
Het kan heel snel optreden in de vorm van acuut glaucoom. Dit gaat gepaard met
veel pijn en misselijkheid en moet direct behandeld worden, omdat anders veel
blijvende schade ontstaat.
Soms bestaat glaucoom al bij de geboorte (men
spreekt dan van Buphtalmus) en is al schade aan het oog ontstaan.
In de meeste gevallen heeft glaucoom een geleidelijk
verloop. Door de constant hoge oogdruk ontstaat een gezichtsvelduitval (scotoom),
aanvankelijk tussen 10 en 20 graden nasaal (aan de neuskant). Zolang deze uitval
binnen het binoculaire veld valt en overdekt wordt door een normaal gezichtsveld
van het andere oog, bemerkt de patiënt dit niet. De uitval kan dus al even bestaan
voordat de persoon dit zelf bemerkt. Het centrale zien blijft meestal het langst
gespaard.
Symptomen:
- gezichtsvelduitval en daarna ook daling van het scherpe zien
- glaucoom bestaat ook vaak in combinatie met andere (aangeboren) oogaandoeningen,
waardoor een complex beeld kan ontstaan
Behandeling:
Met medicijnen wordt geprobeerd de oogdruk te verlagen en laag te houden.
Een operatie kan ervoor zorgen dat de afvoer van kamerwater wordt verbeterd.
Richtlijnen:
- optimale verlichting toepassen
- vergroting gebruiken
- inschakelen van andere zintuigen ter ontlasting van de visus
|
